رای غیابی
جمیع شرایط ذیل را دارا باشد :
اولاً: متهم پرونده اخطاریه مربوط به شرکت در جلسه دادرسی را رویت ننموده باشد و ابلاغ به صورت قانونی صورت پذیرفته و خود وی از رویت آن محروم مانده باشد . ( چنانچه احضاریه به رویت خود فرد برسد ابلاغ واقعی و اگر به رویت هر فرد دیگری غیر از خود شخص برسد ابلاغ قانونی نام دارد (
ثانیاً: جهت دفاع خود، به دادگاه لایحه تقدیم ننموده باشد .
ثالثاً: در جلسه دادرسی شرکت ننماید .
اگر جمیع شرایط سه گانه فوق الذکر در متهم پرونده احراز گردید، محکمه مبادرت به صدور رای غیابی خواهد نمود و از آنجاییکه فرد نه از احضاریه دادرسی مطلع شده و نه در جلسه شرکت نموده است صدور رای غیابی توجیه می شود .
حال اگر از احضاریه شرکت در محکمه به هر نحوی آگاه گردد لکن برای دفاع از خود لایحه به دادگاه تقدیم نموده باشد و یا اینکه در جلسه دادگاه شرکت نماید رای دادگاه حضوری خواهد بود و ملاک برای این عمل، حضور فیزیکی نخواهد بود بلکه لایحه دفاعیه نیز به منزله حضور خواهد بود هر چند ابلاغ بصورت قانونی صورت پذیرفته باشد و فرد در جلسه شرکت ننماید .
در کلیه جرایم مربوط به حقوق الناس و نظم عمومی که جنبه الهی ندارند، هرگاه متهم یا وکیل او در هیچ یک از جلسات حاضر نشده و یا لایحه نفرستاده باشند دادگاه رای غیابی صادر می نماید، این رای پس از ده روز از تاریخ ابلاغ به متهم، قابل واخواهی در دادگاه صادر کننده رای می باشد و پس از انقضای مهلت ده روزه، قابل تجدیدنظر خواهی در دادگاههای تجدید نظر خواهد بود .
دادگاه پس از رسیدن تقاضای واخواهی بلافاصله وارد رسیدگی می شود و دلایل و مدافعات محکوم علیه را بررسی می نماید و چنانچه موثر در رای نباشد رای غیابی را تایید می نماید و در صورتی که موثر در رای باشد و یا بررسی بیشتری نیاز باشد با تعیین وقت رسیدگی طرفین را دعوت می نماید .
این مهلت اعتراض برای احقاق حقوق متهمانی است که دارای دلایل و مدارکی دال بر بی گناهی خود می باشند لکن نتوانسته اند از طرح پرونده مطلع گردند و از خود دفاع نمایند .
ترتیب رسیدگی به جرایم اطفال موضوع پست بعد خواهد بود .